गन्धको अन्त : खुसीको र दुःखको संगम

चौथो दिन : आइतबार २०७७ असोज २५ गते

विहान साढे पाँचमा उठेर अफिसको काम गर्न बसेँ। सात बजेसम्म काम जारी रह्यो। 

विहानको खाजा आएपछि चिया पनि लिएँ। आज उसिनेको चना र स्याउ थियो, विहानको डाइटको लागि। खाएर केहीबेर काम गरेँ।

कोठामा बस्न अल्छि लागेपछि, साढे आठमा छतमा चढेँ। छतमा भेट्ने गरेका दुईभाई पर्खिइरहेका थिए। पुग्नेबित्तिकै छेउमै आइहाले।

मैले उनीहरुलाई शनिबार रातिका दुवै खेलको हाइलाइट देखाएँ। मोवाइलमा। एकजानालाई क्रिकेटबारे कही थाहै रहेनछ। उनी आधा हेरेर उठे। सायद दिक्क लागेछ। हेरिसकेर अर्को भाइसँग केही गफ भयो।

उनी पनि केहीबेरमा गए। साढे ९ बजेबाट करिब डेढ घण्टा पढेर कोठामै फर्केँ।

आज तपाइँलाई म एउटा अनुभव सुनाउँछु – कोरोना लागेपछि खाना खाने बेलामा अचम्मै हुन्छ।

तरकारी, अचार र दालसमेत मिठो छ जस्तो देखिन्छ तर खायो स्वादै आउन्न। मेरो जिब्रोले गुलियो र पिरोबाहेक अरु थाहै पाउन्न जस्तै गर्छ।

हिजो राति खानामा सिंगै कागती निचोरेर खाँदा पनि खासै अमिलो लागेन। तर अचार भने खुङ्खारै पिरो भयो।

यता गन्ध त अझ जिरो। पटक्कै नआउने। खानाको बासनै नआउने। नाक भएको र नभएको खै अनुभव नै नहुने। दुई चार पटक छामे, नाक ठाउँमै थियो तर बास्ना आएको थिएन्। खाना, तरकारी सुँघ्दा पनि पानी सुघेँजस्तो।

तर यसले एउटा फाइदा हुनेरहेछ। चर्पी केही पोहोर थियो तर कोरोनाले गन्ध नै बन्द गरेपछि राम्रै लाग्ने। खाना खाँदा र बाथरुमा जाँदा यो कुरा सम्झिरहेको थिएँ।

खाजा खाएपछि छतमा गइनँ। कोठामै बसेँ। काम थियो। काम सकेर करिब एक बजे डायरी लेख्न बसेँ। हिजो डायरी लेख्न त्यत्तिकै भयो। राति अल्छी लाग्यो। त्यसैले आज दिउँसो हिजोको र आज दिउँसो सम्मको कथा लेखिभ्याएँ।

चार बज्नै लाग्दा छतमा गए। यसपटक किताब नबोकी। साविकको भन्दा जाडो थियो।

आज सूर्यअस्त हेर्न पाइएन। तर चंगाचेट भने मजाले हेर्न पाइयो। आयुर्वेदको अनुसान्धन केन्द्र मास्तिरबाट केही मानिस चंगा खेलिरहेका थिए।

उनीहरुको चंगा लामो पुच्छर नभएको फुर्तिलो थियो। एउटा चंगाले अर्कोलाई ठूंगेर झारेपछि उनीहरुको खेल सकियो। झर्ने चंगावालाले फेरि उठाएनन्। सायद खेल त्यतिकैमा सकियो।

काठमाडौंमा वर्खा सकिएपछि चंगा उडाउने परम्परा छ, यसले दशैं आएको पनि सूचना दिन्छ। पर्वले मान्छेको मनमा खुसी ल्याउँछ नै चंगाले मानिसको मानिसको मनलाई पनि चंगाल बनाउने मैले आजै देखेर सिकेँ।

बादल लागेर ढाकिएको चन्दागिरीको डाँडालाई त्यतिकै छोडेर कोठामा फर्किएँ र सुतेँ।

निद्रा निकैलागेको रहेछ सुत्ने वित्तिकै निदाइहालेँ। बीचमा एकपटक खाना खाएर फेरि सुतेँ।

आजको दिन पनि सकियो। सबैलाई गुडनाइट।

भाग - ४